ESMANUR DENİZLİ HAYATI
Şiirlerden vazgeçemiyorum. Ki şiirler de çoğu zaman mutlulukların durağı olamadı, yazık.
Öyle bir de ruh hâli var ki; ne yazmak gelir şiiri içinden ne de okumak...
O kadar fazla bıkarsın...
İşte bu, umudun son raddesidir.
Sadece bir tık kalır ruhun sona ermesine...
Gözlerini kapatıp bir nefes çekersin o an ciğerlerine.
Ve dersin ki;
Her nefes bir umut,
Etrafında bu kadar oksijen varken nefesini tutmak niye?
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!