ESMANUR DENİZLİ HAYATI
Şiirlerden vazgeçemiyorum. Ki şiirler de çoğu zaman mutlulukların durağı olamadı, yazık.
Öyle bir de ruh hâli var ki; ne yazmak gelir şiiri içinden ne de okumak...
O kadar fazla bıkarsın...
İşte bu, umudun son raddesidir.
Sadece bir tık kalır ruhun sona ermesine...
Gözlerini kapatıp bir nefes çekersin o an ciğerlerine.
Ve dersin ki;
Her nefes bir umut,
Etrafında bu kadar oksijen varken nefesini tutmak niye?
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!