Milenyumlarda
Yeni bin yıllarda
Çocuklar ölmesin, diye hep
Bu yüzyılda hele ki
2024'te ve sonrasında
Sonbaharda, kışta ve yazda
Gönlünde bir damla
Yer tutmaktı muradım
Nasip değilmiş ey yâr
Ondan ağladım
Gözünde bir yudum
Işık olmaktı umudum
Uğrun uğrun ağlayan
Yüreğini dağlayan
Vefasıza bel bağlayan
O gönül batsın!
Çıkarsızca hep seven
Acı bir rüzgâr imiş dünya
Ne gül ne bülbül aslında
Ağaçta biçare yaprak
Ademoğlu
Kefenini doğarken giyermiş.
Kundak diye birşey yokmuş!
Kimsesiz sanırsın
Şunu biraz ezeyim, dersin!
Bir bakmışsın
Sahibi Allah çıkar!
Suratının ortasına birden
Şamarı yersin!
Bencil, zalim, cahil-cühelâ
İkiyüzlü, gaddar, açgözlü, zorba
Duygusuz, görgüsüz, bir de akraba
İnsanlar olmasaydı fâni dünyada
Ne şair olurduk dostum
Ne de şûara..!
Yaramaz çocuklar gibi kalbim sevinçten
Gönlümde o an çiçekler açmak istiyor
Dövsem de sevdamı havanda günlerce
Seni görünce süzülüp uçmak istiyor
Umut deryasında gezinirken başıboş düşler
Yalnızlık iyidir.
Fikirlerde dahi yalnızlık
Hiç fena bir durum değildir
İnan ki!
Ne olur
Dert etme kendine herşeyi!
Bekleyeceğim o günü
Ellerimi seveceksin önce
Biliyorum.
İki alyans gibi iç içe geçmiş
Kalplerimizin birbirine kenetleneceği
İşte o günü sabırla bekleyeceğim.
Yine gün akşam oldu...
Herşey adeta yitip gidecek!
Grup renklerini binbir çeşit ile
Saldı ufuklar boyu yine
Güneş batmak üzere...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!