Hem bin yıllık yorgunluk taşırım,
Sonsuzluğun eşiğinde durmuş gibi,
Gözlerimde eski çağların suskunluğu,
Ruhumda sayısız seferin izleri.
Her nefeste bin kere göç etmişim
Ve bin kere dönmüşüm kendime.
Zaman, sessiz bir cellat gibi
Ruhumdan ince ince parçalar koparıyor.
Her saniye, kendimden biraz daha eksiliyorum
Bir gölgeye dönüşüyor varlığım,
Karanlığın koynunda saklanıyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!