eskiden,
kırkbeş,elli yıl önce yani;
taşınınca mahalleye
yeni birileri,
konu-komşu,
yeni gelene
'hoşgeldin' e giderlerdi.
""Bir tek dileğim var mutlu ol yeter” sözünün
bir kamyon yükü
anlam taşıdığı günlerdi
Kaldırımlar toz ve kağıt topakları
Ankara’nın
Devamını Oku
bir kamyon yükü
anlam taşıdığı günlerdi
Kaldırımlar toz ve kağıt topakları
Ankara’nın




Komşuluk ilişkilerini bitiren televizyon oldu, köyden kente göç, sanayi devrimi, tek katlı bahçeli evlerin yerini siteler, mahalle kavramının bitmesi. çocukluğumuzun oyunlarının yerini bilgisayar, internet, mektubun, bayram tebriğinin yerini cep telefonu, SMS. Face book, you tube yok bilmem ne . İletişim koptu. Misafir : geliyor gelmesine de sohbet yok, dizisini seyredip gidiyor. Evet örf, adet, zevkler değişti daha da değişecek maalesef. İsatanbul istila edildi, İstanbul'lular asimile. Bu güzelim kent artık Anadolu kültürü ! ile..... Yazmakla bitmez. Kutlarım, güzel bir tespit. Saygılar.
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta