Takılıp kalmış zamansız ortasında.
Bu vakit biliyorum ait değil bana.
Benzim solgun akmaz kan damarımda.
Söylenecek laf değil zemin kara.
Söz çıkar, ne kadar çirkinse büyür.
Kaybedilenler sefil, söyler küfür.
Durup dururken hiçbir uyartı uyarmaz.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta