Eskiler Şiiri - Murat Ülkü

Eskiler bir sırrı kefenler gibi,
Gözüyle görse de örter giderdi.
Gönül sarayında bir güven gibi,
Suskunluk iklimi sürer giderdi.

Görmediği şeye açmazdı ağız,
Sözün de bir haysiyeti vardı az.
Şimdi ruhumuzu sardı bir ayaz,
İnsanlık bendini yıkar giderdi.

Şimdilerde ise gören yayıyor,
Herkes başkasını günah sayıyor.
Diller zehir saçıp lezzet duyuyor,
İftira ateşi yakar giderdi.

Görmediği düşü gerçek sanan var,
Yalanı doğruya ortak sunan var.
Vefasız kuyuda el uzatan dar,
Kardeş kardeşine bakar giderdi.

Kilit vurulurdu edep diline,
Leke sürülmezdi elin haline.
Şimdi dedikodu düşmüş seline,
Haysiyet mum gibi erir giderdi.

Dostun kusuruna ayna olmazdı,
Gıybet tarlasına tohum salmazdı.
Kimsede kimsenin ahı kalmazdı,
Helallik sofrası kurar giderdi.

Şimdi bir ekranın arkası hile,
Binbir yalan ile gelirler dile.
Uydurma haberler döner rezile,
Gerçekler boynunu büker giderdi.

Gönüller kırıktır, güvenler zayi,
Herkes bir taraftan çeker alayı.
Unuttuk o eski, kadim kolayı;
İyilik gizlice yürür giderdi.

Haya perdesine hüzün yerleşti,
İyilik azaldı, şer devleşti.
Zamanın çarkına fitne yerleşti,
Doğruluk yolundan sapar giderdi.

Garip Murat der ki; dünya değişti,
Merhamet kapısı sanki bir düştü.
Gözyaşı sessizce sineme düştü,
Vicdanlar uykuya dalar giderdi.