Eskidendi dost Şiiri - Özcan Kurt

*ESKİDENDİ DOST*
[ 1]
​

Bakın etrafınıza... Ne ara bu kadar kalabalıklar içinde yalnızlaştık?
Geçmişin o sıcacık mahalleleri, o kalabalık sofraları nereye gitti?

Zamanmıydı değişen... Yoksa biz miydik birer birer eksilen ve de çürüyen?
​
Özlersin bazen... Bacını, gardaşını, en yakın dostunu.
Dersin ki kendi kendine: "Bir habersizce gideyim de sürpriz olsun..."
​
Gitmene gidersin de dost...
Koca gardaş hani nerde?
Devlet hastanesinden randevu almak inan daha kolay...

Onay almadan, kapı çalınmaz oldu...

Yaş aldık... Türkçesi, yaşlandık gari.
Hani bir su istersin ya, evladının evladından...
​
İstemeye istersin de dost..
Koca gardaş hani nerde...?
Artık o suyu kuryeden istemek bile daha kolay!
Sesimiz, davulla zurnayla duyulmaz oldu...

[ 2]
Hani o Fiskos, sehpalar, eski avlu mabedi...
Oturur iki kelâm ederdin; terapi olurdu ruhuna, hayat bulurdun.
​
Hayat bulurdunda dost...
Koca gardaş hani nerde...?
Ekrana dokunup WhatsApp'tan yazmak daha kolay!
Yüz yüze bakıp, kimsenin yanına varılmaz oldu...
[ 3]

Aş, pişince anam, biraz fazla ederdi tencereyi...
"Belki bir Tanrı misafiri gelir" diye bekler dururdu.
​
Bekler dururdun da dost..
Koca gardaş, hani nerde...?
Bir bahane bulmak daha kolay!
Bir tas çorba için yemekli dost beklenmez oldu...

[ 4]
Sofra kurulurdu genişçe... Aynı tastan sallardık kaşığı.
Bir bereket vururdu ki eve, bir çokluk, bir bolluk...
​
Çokluk, bolluk, bereket iyi de,
Koca gardaş, hani nerde...?
Köşene çekilip ayrı ayrı yemek daha kolay!
Isınmış yemek istenmez, çöpe dökülür oldu...

[ 5]
Çocuklar sokakta gezer, tozardı...
Oyun oynarken zaman yetmez, hemen akşam oluverirdi.
​
Akşam oluverirdi de..
Koca gardaş hani nerde...?
Eline ver tableti, telefonu; böylesi daha kolay!
Sokaklar sessiz, kapı önü trafik... Çıkılmaz oldu...

[ 6]

Zor işlerde, eskiden, imece vardı hani...
Toplanırdı komşular, kış hazırlığı yapılır, yufkalar açılırdı.

Yapılır açılırdı da,
Koca gardaş hani nerde...?
Gidip pazardan hazır almak daha kolay!
Sarılıp, güvenip, insan, eli sıkılmaz oldu...
[7]
​
"Katık karıştırma" diye bir oyun oynardık eskiden...
Herkes evinden ne varsa alır, getirirdi sofraya.
​
Getirirdi de sofraya,

Koca gardaş hani nerde...?
Tıkla telefondan, eve teslim daha kolay!
Gözünün önündeki komşun aç mı, diye, sorulmaz oldu...

[son 8]
​
Ah Özvecan... Hiç sormayın, ben de aynıyım...
Demiyorum ki inan, ben illa haklıyım...

Bak biz bile ne yapıyoruz?
Yapay zekada çalıp, bakıyoruz işte...
Böylesi... Böylesi daha kolay geldi değil mi?
mi?
​
Oysa, saza, tele vurup artık çalınmaz oldu...
Dinlenmez oldu..
​
Çalınmaz oldu...
​
Oldu...
Bir fincan kahvenin ne yazık, bir anlık hatrı kalmadı. 😔

Hatır vefa kalmadı.. 😪