Eski Dünya Şiiri - Mahmut Bozkurt

Benim için bir ilktin sen,
Görünce mutluluktan uçardım.
Hele sesini duyunca birden,
Tüm dünyalar benimdir sanırdım.

O son sözün beni yıktı geçti,
Ama sana olan sevgim hiç bitmedi.
İlk gün içimde ne ise kalbim,
Şu an yine aynı, hiç değişmedi.

Sen şimdi ellere gittin yarim,
Yine de içimde sevgin tükenmedi.
Sanki her an yanımdasın gibi,
Baş ucumda nöbet tutar hayalin.

Beni çağırıyorsun o eski dünyaya,
El eleydik hani, çok mutluyduk...
Sen ele gidince yıkıldım ama,
O koca sevgiden hiç eksilmedik.

İstemem zaten sevginin eksilmesini,
Varsın yüreğim senin için her an yansın.
Yansın ki bu dertli, yaralı kalbim,
Seni ne kadar çok sevdiğimi anlasın.