.
Yara kabuklu dizim, tozlu bir yaz sokağı,
Cebimde şıngır şıngır gazozların kapağı,
Dut ağacındaydım ben, dünyam bir dut yaprağı,
Çağlalarım, koruklarım, hamlığım yetişti,
Artık ben, artık ben eski ben değilim.
Mısralarım topaldı, hep koltuk değnekliydi,
Defterim mürekkepli, parmağım lekeliydi,
Bilmecelerim saftı, cevapları belliydi,
Hecelerim, duraklarım, vezinim yerleşti,
Artık ben, artık ben eski ben değilim.
Bütün servetim cepte bir saç tokası idi,
Aşkımın sınırları mahalle arasıydı,
Sevincim çınlayan bir bisiklet zil sesiydi,
Bakışlarım, susuşum, dertlerim derinleşti,
Artık ben, artık ben eski ben değilim.
Çamurdum, çömlekçinin parmağında yoğruldum,
Ham demirdim, körükte kızıp örste dövüldüm,
Çiğ hamurdum, tandırın duvarına vuruldum,
Çamurum, demirim, hamurum hepsi değişti,
Artık ben, artık ben eski ben değilim.
Kırağı düştü kaşa, gözlük indi burnuma,
Dizim yağmuru bilir, ağrı çöker omzuma,
Günler sığdı haftalık ilaç kutucuğuma,
Kirpiklerim, saçlarım, dişlerim seyrekleşti,
Artık ben, artık ben eski ben değilim.
Takvimler sayfa sayfa aldı benden ne varsa,
Ama dut ağacında bir yaprak kıpırdarsa,
Bir gazoz kapağı da cebimde şıngırdarsa,
Dut yaprağım, kapağım, çocukluğum yetişti,
Artık ben, artık ben eski ben değil miyim?
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 21.11.2026 13:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!