Eski Şiiri - Ali Gül Kurt

Şiir yazmayı bıraktığım ilk günden
Gelmek istesende hevesim yok artık
Onun için yazdıklarımın ondan habersiz oluşu
Şakagımdan giren mani sanki
Umutsuzluğa sürüklüyor beni

Bu akşamda aklımdasın anılarla olmasa da
Hayalimde yapacağım espiriler var
Söyliyecegim şarkılar
Seni sarsacak şarkılar
Belki dinlemeye bile dayanamayacagin sözler

Ne güzel değil mi
Birisi bir başkası için ölürken
Ötekinin bundan haberi bile olmaz
Sıkıntı yok ben alışığım
Susmaya yutmaya dua etmeye
Belki bir gün olur
Allah nasip eder
Belki yolun bir köşesi bana da düşer

Benim en güzel şiirim sensin
Ne kalemle yazabilirdin
Ne de kelimeler ile anlatabilirdin
Bir göz kırpışın yetti
Ben tüm ömrümü o gülüşüne adadım
İsimlerin içindeki tek anlam sendin
Ve ben senden habersiz bir anlamadın

Diyemezdim
Ben seni seviyorum diye
Çünkü gülüşünü hak etmek
Belki sessiz kalmakla mümkündü
Konuşmazdım
Ama her suskunluğum da sen vardın
Sen bilmesen de
Ben hep sana konuşuyorum içimden

Belki bir gün karşıma çıkarsın
Ben hiçbir şey demem sadece gülümserim
Sen bilmezsin içimde neler koptuğunu
Ama ben o anı hep beklemiş olurum
Olmazsada canın sağolsun
Ben seni sevmekten hiç pişman olmadım