Usun olmadığı bu sığ yerde.
En çok nerde eşitleniriz?
Hukuk önünde desem?
(Temenni etsem?)
" Bülbülü öldürmek" kitabına atfen.
Hemencecik gülersiniz.
Musallada desem?
Bir manevi teselliyle.
Hiç mezarlık gezmedin mi dersiniz.
Hem varoluşsal eşitliklere girmeyelim.
Peki kırmızı ışıklar bizi eşitliyor desem?
Eee, cahiller kurallara uymuyor,
Onu ne yapacağız dersiniz.
Uykuyu da geçelim Melihciğim.
Çocukluğu da, depremleri de.
İnsanlar sadece düşen bir uçakta eşittir.
Kayıt Tarihi : 10.11.2026 01:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!