Esir Oldum Şiiri - Kasım Kobakçı

Karanlık basınca titrer bu yürek,
Saklanmak isterim kaçıp diyerek.
Cesaret çölünde kurumuş sular,
Peşimden ayrılmaz dipsiz korkular.
*
Aynaya bakmaya yüzüm kalmadı,
Gözlerim kederden murat almadı.
Rüzgarın sesinden ürken bir kulum,
Kuytuya gizlenmek benim tek yolum.
*
Bir adım atmaya dermanım yoktur,
İçime saplanan binlerce oktur.
Gölgeden kaçarım deliler gibi,
Kurumuş yapraklar, ölüler gibi.
*
Dağları aşmaya cesaret nerde,
Tırsaklık bedeni düşürdü derde.
Kaçıp kurtulmanın adıdır yalan,
Benliğim içimde talandır talan.
*
Meydana çıkmaya titriyor dizler,
Kendime kızdığım silinmez izler.
Düşmana sırtımı dönmek ne acı,
Korkaklık ruhumun zehirli tacı.
*
Savaştan kaçınan bir esir oldum,
Sarardım bozkırda nedensiz soldum.
Şimdi bu zindandan çıkış ararım,
Kendime geçmiyor benim kararım.