İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Nimetler şükürsüz, gözler fersiz kaldı,
İnsanlar sevgisiz, bulutlar yağmursuz kaldı.
Güneş ve yıldızlar misafir edilmez oldu,
Anne ve babalar eşik üstünde yüzüstü bırakıldı.
Bilgi çağı dedik, bilmediklerimiz bilgi oldu,
Kitaplar, ekranlar habersiz haberlerle doldu.
Karıncalar yolsuz, değirmenler susuz kaldı,
Anne ve babalar, çocuklarına esir kaldı…
Azizim!
Evet haklısınız yüreğinize sağlık kutlarım kaleminiz daim ve kavi olsun muhabbetle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta