Bu sıralar uzun uzun yürüyorum
Hiç gitmediğim semtlere gidiyorum
Karanlık dar sokaklara giriyorum arkama bakmadan, kendimle konuşmadan, insanların yüzüne bakmadan sadece yürüyorum Hissizliğimi tabanımda hissederek
Ayağıma takılan küçük taşları sürüklüyorum Sokak kedilerine gülümsüyorum
Ağaçlardan yaprak topluyorum
Çamurlu yollara giriyorum kirleneceğimi umursamadan
Rüzgarda saçlarımın bozulmasına karşı koymuyorum
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta