Bir kapı kapanır, bir dünya susar,
Ardında bırakır yorgun izleri.
Dışarda bir rüzgâr, bir eski bahar,
İçerde unutan, bekleyen bizi.
Açılan her eşik yeni bir umut,
Bilinmez yollara uzanan adım.
Gökten dökülürken süzülen bulut,
Sen o kapılardan geçtin, anladım.
Ne paslı kilitler, ne suskun ahşap,
Engel olamazmış atan yüreğe.
Hayat dediğin de bir gizli hesap,
Her kapı açılır yeni bir güne.
Kayıt Tarihi : 19.10.2026 16:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sessiz Eşik şiirindeki o gizemli kapının ardında, yılların yorgunluğunu taşıyan ahşap bir yalnızlık gizliydi. Her tıkırtıda geçmişin yankılarını fısıldayan bu eski kapı, sadece mekânları değil, yaşanmamış hayalleri ve yarım kalmış vedaları da birbirinden ayırıyordu; ta ki o paslı anahtar son kez dönüp içeriye umut dolu taze bir rüzgâr üfleyene kadar.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!