Yorgun bakışlarında uzun mesafeler,
Bekler dermanı kollarında ecelin.
Bir gece çöktü üstüme matemin,
Anladım ki kayıp gittin gözlerimden.
Bekledim karamsar adımlarla,
Gerçi ay ışığı vardı
Ama gece yinede bir geceydi;
Hayatın üstüne çekilmiş bir çarşaftı dersin,
Bir kefendi dersin gece.
Kaç gece daha yalnızlık
kaç gece daha pişmanlık
Sus pus olmuş kalbim
Korkarım bitmez bu ayrılık
Hep bende zor günler
Bitecek sandım karanlığım
Her gün mahkumum yalnızlığa
Kırılan umudum süzülür kafesinden
Kim bilir ne zaman kurtulur yükünden
Baharı beklerken özlemle
Okşayamamıştın başımı bir kere
Silememiştin göz yaşlarımı
Bulamadın belki de doğru zamanı
Şimdi yitirdik günleri, ayları, yılları
Bir gece baba, bir gece
Düştün toprağa
Yağmurlu bir akşam üstü
Yine sessiz ve tek başımayım.
Ayağımda babadan kalma pabuçlar,
Yüreğimde eskitemediğim duygular
Çok aradım durdum
Bir bahardı beklediğim
Sert kışlarımın nöbetinde.
Bir sendin özlediğim
Zor günlerimin esaretinde.
Karanlıklar içindeyim şimdi
İçimde kara çarşaf gibi uzanmış günahlar
Korkunç çığlıklar kulaklarımda
Bir hançer ardımda, Azrail kapımda
Ölmüşüm sessiz sedasız ecel yollarında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!