Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"BİR YERDE BİR HAKSIZLIK GÖRDÜĞÜNÜZ DE ONU ELİNİZLE DÜZELTİNİZ! EĞER BUNA GÜCÜNÜZ YETMİYORSA, ONU DİLİNİZLE TASHİH EDİNİZ! ŞAYET BUNA DA GÜCÜNÜZ YETMİYOR SA, ONA KALBEN BUĞZ EDİNİZ Kİ, -BU İMANIN EN ZAYIF MERTEBESİDİR- ŞAYET KÜŞÜ BUNU DA YAPMIYORSA, ONUN KALBİNDE ZERRE KADAR İMAN YOK DEMEKTİR!" -Hadis-i Şerif meali-
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta