Esat Erbil Şiirleri - Şair Esat Erbil

Düz yolda yürü, eğiri yol tutma,
Mutlu bir yaşam istersen yavrum,
Ol bir maşala dostunu satma,
İşlerin mertlik göstersin yavrum,
Başım yüksek et, sensin güvenim,
Dileklerime çoktur imanım.

Ben seni görüp sevdim, nolur gitme kal burda,
Nanca uzak kalısan, içimdekin yazaram,
Eninde ya sonunda, döneceksin sen yurda,
İnan bir gün özümü, yoksa seni ezerem.

Yalnızım
Tek başıma
Özlemler içindeyim
Yaşamım sanki kamu
İçindeyim.

Şanlı olur bizim nisan
Bu yurt için verdik kurban
Kurtarıldı ana vatan
Yürüyelim hep beraber.

Kutsal ayı bekler gözüm

Değme gönlüme
Sakinleşmedi
Eski yaralarim
Bitevlenecektir.
Göklere uçtum
Özgürlüğü buldum.

Bağda gülleri bir bir,
Derirem yorğun yorğun,
El uzadıp sana yar,
Veriren yorğun yorğun.

Aşkına yemin sözüm,

Yandırdılar hoş hayatım,
Söze kandım vay zalimler,
Olmaz rahet bir gün yatım,
Düştüm yandım vay zalimler.

Aşkın beni
Götürdü
Mechül bir harıtaya
Ne yerim
Ne gidişim
Nede günüm

Gül boy attı......... Dal dal oldu
Nekişlendi....... Yol yol oldu
Taradığım.......Düzenli saç
Yad ellerde..... tel tel oldu
Yazıklar olsun......Gittin ellere
Yar beni saldın....dilden dillere

Ana vatandan
Zorla ayrıldım
Hasret kaldığım
Suyuna, toprağına
İçimde volkanlar
Yanardağ vardır.