Yaşarken yüzümün sahiden gülme ihtimali,
Ziyadesiyle istisnai bir durum olmuştur.
Yerini yadırgayan bir fidan gibiyim;
Ne dallarım gerektiği kadar uzun ve kuvvetli,
Ne de baharda çiçek vermeye yetiyor cesaretim
Ne karanlığım bitiyor, güne ulaşmadan gözlerim,
Ne de acziyetim bitiyor, bitmiyor esaretim.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları



