Erzincan Beldeleri

Yeşil bir ovadır etrafı dağlık,
Toprağı bereketli suları çağlık.
Acıyla yoğrulmuş depremdir sanık!
Kentlerin güzeli şirin Erzincan.

Mama hatun türbesi dünya mirası
Konarlı suları cennet ırmağı,
Köroğlu zirvesi, kervansarayı,
Doğu uç beyinin Tercandır adı.

Eskiler derlermiş karakulağı,
Kırmızı traverten gölün kaynağı,
Sultan Fatih’in kutlu otağı,
Otlukbeli olmuş zaferin adı.

Yayla durağıdır Esence dağı,
Aygır gölü tutmuş kuzey yamacı,
Başköy mezarlığı şehit yatağı,
Eskiler Mans dermiş, Çayırlı adı.

Bağlardan çıkar kara zümrüdü,
Nam salmış dünyada cimin üzümü,
Altıntepesinde tarih gömülü,
Cimin derler amma, adı Üzümlü.

Payitaht olmuş Mengücekoğluna,
Soğuk suları Çağlar yaz aylarında,
Kalesi, Türbesi, Meşhur Tuzuyla,
İnsan huzur bulur güzel Kemah da.

Madeni, yaylası çokçadır amma,
Saatli çeşmede görülür geçmiş,
Mazideki namı Kuruçay amma,
Kara trenden sonra olmuştur İliç.

Karanlık kanyonuyla yürekleri ürpertir.
Taş yoluna varınca sabır nedir öğretir.
Kendine has adıyla Eğin diye şöhrettir.
Lakin o Türkiye’nin Kemaliyesidir.

Hökümete gelince şöyle bir duracaksın.
Kayı boyun izini burda arayacaksın.
Dumanlı çamlığında nefesi alacaksın.
Şefik paşa ad vermiş Refahiye diyeceksin.

Bu sayıp yazdıklarım şirin Erzincan’ımın,
Hepsi birden değerli güzel beldeleridir.
Sürç-i kalem edip de unuttuğum yönleri,
Acemi şair olan Yusuf’un eksiğidir.

01.05.2026 Yusuf Tuğrul ŞİRANLI.