Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
GERÇEKLİĞİM
Bir buruşuk kağıdın yüzünde
Okyanuslar çalkalandı bir bir
Deniz kızları gezindi aramızda
Tufanlar üzerimize yürüdü bir bir
Hüzün ve esaret yağmurları yağdı
Ardından aydınlıkları da gördük
Güneş gelinliğini giydi
Ay damatlığını
Bulutlar yıldızlarla kardeş oldu
Ama benim gerçekliğim
Umudun kör kurşunlarına gebe kaldı
Sersem gözlerimi buruşuk
Bir kağıdın ortasında unuttum
Hiç kimseler göremedi beni
