Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
yaşam erken başlıyor bizim elde...
ama nasırlı köylerde..
ama çalışkan tarlalarda..
ama emek yaylalarında
ve çaresiz gün ışığında kentlerde..
bizim çocular için...
yüreğiniz susmasın
can yeğen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta