Yaprak dökümü yaşıyor ömrüm!
Mevsime kayıtsız kaldım
Damarlarımdaki sıvıya kadar alıp götürüyor her şeyi
Sanal dünyama çekiliyorum
Duygularım kapılarını kapatıyor suratıma
Yanlışlarımı yaşıyorum bırakmıyorlar yakamı
Üşüme nöbetine tutuluyor yüreğim
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta