Güldüğüme bakmayın benim
Ben çocuk gibi içime ağlıyorum.
Dokunmasın hiç bir el bana
Ne bir söz dokunsun
Ne de bir bakış.
Güldüğüme bakmayın benim
Sensizliğini
Yalnızlığını
Yokluğunu
İliklerime kadar
Hissede hissede yaşıyorum.
Çaresizcesine
Onca dalgınlıktan sonra
Dönüyorum balkondan
Hüzün kokan
Acı dolu odama.
Masam
Senin hasretin kokuyor
Bak yine geldim sana
Dalıp geliyorum hep
Gecenin bir vaktinde
Şehrine-sana geliyoru,
Yorgunum birazda
Gecermi bu dalgınlığım bilemiyorum ?
Yaralı sevdalar kozasında
Kalbime
Suskunluğun mührünü vurdum.
Saçlarımda
Hüznün gözyaşları damlıyor.
Bir yalnızlık
Hüzünlerin bir adı olmalı
Bir acı nasıl tanımlanır ?
Ya seni nasıl tanımlamalıyım ?
Hangi bilinmeyen sözcükler tanımlar
Bana ;
Hiç bilinmeyen kelimeler lazım şimdi.
Hiç bir şey avutmuyor beni
Her şey bomboş
Yerini hiç bir şey doldurmuyor .
Ne fotoğraflar
Ne anılar
Ne geçmiş
Ben kimseye anlatamıyorum derdimi
Aslında çok bir derdim de yok
Yokluğundan başka
Sensizlikten başka
Senden başka bir derdim yok .
Yokluğun ve ben
Ben öldükten sonra
Kimin dua ettiği
Kimin mezarıma gelip gitmesi
Beni hiç alakadar etmez .
Ben sevdiklerimi
Ve sevdiğimi sağ iken
Yüreğime diktiğin tohum filizlendi
Her gün biraz daha uzayıp
Dallanıp büyüyor.
Nasıl gidebilirsin şimdi benden
Köklerin kanatır yüreğimi
Parçalanır içim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!