Beni sana çekti bu istanbul
Geldim dediler ki kendini bul
Kendimi ariyorken kayboldum
Belli değil burda kim kime kul
Gözlerinle ilk burda buluştum
Kafam güzel dün geceden
Seni bekliyordum o kırık pencereden
Biliyorum bu gecede gelmiycen
Ama ben umudumu hiç yitirmiycem
Değerli olsan da inciden
Adam sanıp kanı bozuk insanı
Kardeş belleyip açarsan kapını
Dostu eksiltip Çoğaltır düşmanı
İyi bakıp namerdi gözünden tanı
Ayırt edemezsen merdi namerdi
Kadınlar narin bir çiçek gibidirler ve senin de bir çiçeğin varsa eğer
Ya "o" çiçeğin muhtaç olduğu güneş olacaksın cayır cayır yanmayı göze alacaksın
Ya da çiçeğin güneşi görmesine engel olmayacaksın
Çünkü çiçekler güneşi görmeden yaşayamaz ölürler ve kadınlar tamda böyledirler ilgiye ve sevgiye muhtaçtırlar tıpkı bir çiçek gibi fakat aralarında tek bir fark vardır çiçekler güneşi görmediklerinde solup kururlar yaşayamazlar
kadınlar ise bekledikleri ilgiyi sevgiyi göremediklerinde ölmezler yaşamaya devam ederler fakat yavaş yavaş uzaklaşırlar.
Senden ve senin gibilerden..!
Kalbe giden yolun yolcusu yorgun
Kalbe giden yolcu yürekten vurgun
Kalbine giren çıkan belli değil insan
Hangi kalbe verdiğin sözünde durdun.
Kalbim bir kadının avuçlarında
o yeşil gözlerinin koğuşlarında
müebbet yemişim tek duruşmada
Allah kurtarsın demiyor bana
Cezam neyse ben çekerim başkan
Bir Papatyanın kokusu kadar güzel, tadı kadar acısın
Geldin ve gideceksin ,Kalbimde kiracısın
Ben prensesler gibi severdim seni
Lâkin Sen çok gıcık ve birazda cadısın...
Ben bugünlere tek başıma geldim
Ne kimsenin karşısında diz çöktüm ne de boyun eğdim
Kardeşliğiniz lazım değil, kalleşlik yapmayın yeter
Herkes kabadayi herkes mafya
Karanlık sokak beyaz bir sayfa
Dilimde hece hece
Karışık bir bilmece
Düşündürüyor beni
Her gün her gece
Bir vitrim bir çekmece
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!