öldüm, beni sen öldürdün.
öyle acımasızca yaptın ki bunu,
nefes alabiliyor, hissedebiliyorum.
beni sen öldürdün fakat ben, katilimin gözlerine aşkla bakabiliyorum.
yoksun, seni yokluğunla seviyorum.
öldüm, seni tenimde can yokken bile sevebiliyorum.
ve şimdi, bir pazartesi akşamı, gözlerinin hırçın kalesine sığınıyor, seni hayal ediyorum.
Yağmurun pencereme bıraktığı usul sesi dinliyorum
sanmak zehirdir şimdi anlıyorum.
Kötü günlerin ta en ortasında, evhamlı saatlerde yazıyorum. Zehir zemberek sigaram ve yastığım da bir cehennem, sanmak zehirdir şimdi anlıyorum.
Uykulara hasret bedenim, yorgun ve kara gözlerim. Ağlamaklıyım, medcezirli yaşlarımda cehennemimde kavruluyorum, yaşamın mazereti sırtımda tonlarca yük. Sanmak zehirdir şimdi anlıyorum.
Gözlerin cennet vari, gözlerin cehennemden beter. Ruhuma işleyen zehri şimdi anlıyorum.
Demdir bu yüreğimi kaplayan, gözlerinin yeşiliyle yüreğimi yeşerten günleri özlemek zehirdir. Bir çift göze büyülenmek ne demek şimdi anlıyorum.
Sanmak zehirmiş.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!