22 Temmuz 1953; Kastamonu / İnebolu/ Üçevler Köyü
Sarılıp sıkıca
Öperdi beni Fahriye Abla
Gidip ekmek alıverdim diye bakkaldan
Serseme dönerdim sümbül kokulu bağrından…
Sanmayın özlem kestim ergen benliğime
Masum korkularımı anımsadım sadece.
Sinir olurdum tanımsız bir öfkeyle
Annem sırtımı keselemek istediğinde
Bir günah utancı sinerdi içime.
Artık büyüdüm
Adam oldum
Hatta kadın bile oldum
Vicdan dolusu insan sevdim;
İnsan az geldi, olan her candan sevdim
Arada yandım da birine gönül dolusu
Aşk ile tütsülenip kutlu insana döndüm…
Kayıt Tarihi : 31.07.2015 12:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!