Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
1985 Yılından beri bu Garip alemde tek başıma yaşar dururum. Ne hikmetse Garip alem beni kendi gibi Garip kılmaya devam ediyor. Dün yaşananlar bugün yaşananların referansı oldu hep hayatımda ve biliyorum ki Ne Dünden daha iyi bir gelecek görürüm; Ne de iki yakası mamur bir hayat. Hep başladığım gibiyimdir ben. Bana esir gibi gelen bir hayat ve bu yaşamda tek başınalık...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!