Erdinç Özdemir Şiirleri

53

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Erdinç Özdemir

Yorgun kentin son perde sokaklarında
Bir varmış... kalaycılar tüymüş
Malacılar çok sakin... yok telaş.

Bizim İbrahim
Yan yan tam afili yürür.

Devamını Oku
Erdinç Özdemir

Ürpererek korkulara uyanır
Zımparalanmış ruhunun karanlıklarından
Kendini görür düşlerinde
Mezarlarda su satıyorken

Pıhtılaşan beyninin koridorlarında

Devamını Oku
Erdinç Özdemir

Yirmisekiz Ocak, tanışma
Onsekiz Haziran, kopuş
Onüç Temmuz, kayboluş
İki Eylül... boşluk

Işık, hareket, kamera!

Devamını Oku
Erdinç Özdemir

Ah Paris, Bayındır'a ne çok uzaksın





Devamını Oku
Erdinç Özdemir

Neydi binaltıyüzkırk yılı
Ya da üçbindörtyüzaltmışiki
İşte birdenbire oluşan ansızlık
Kaçalım
Vardığımızda kaçacağımız yere

Devamını Oku
Erdinç Özdemir

-Şükriye Özdemir için-

Suskun kentin
Ütüsüz caddelerinde
Gözleri görmekten körleşen bir kadın
Yaşı, bir ağacın yapraklarından çok,

Devamını Oku
Erdinç Özdemir

Bir abi şair Ece Ayhan
Kantocu Peruz'u soruyor

Otostop yapan Beyaz Balina
Kaptan Ahab'ı arıyor

Devamını Oku
Erdinç Özdemir

Akşamlara dağılır çocuklar
Bir saklambaç oyununun, hangi çıkmaz sokaklarında
Başlayan kar gibi gecede, sessizlik özgürlüğü ararken
Çiçekler sabaha boyanır

İnsanları ve sokaklarıyla

Devamını Oku