ve bu sefer gülüşün,
giderayak inerken boynuma zamansız,
tanıdık bir limandan eski bir vapur kalkar.
Işıkları söndürüp öylece, sessiz.
kader ya,
avcı avından habersiz,
Şimdi gülüşün yeniden bir bahar gecesi serinliğini hatırlatır.
Bin bahar sonra nergislerin kokusunu; sesin,
Leylak rengi başka hayalleri; gözlerin,
Sevdiğin şeyler uğruna dövüşüp ölmeyi; nefesin.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!