Erdem Gümüş 2 Şiirleri - Şair Erdem Gümüş 2

YAĞMUR GÖZLÜM

Duydum buğulanmış bulut gözlerin,
Sen ağlama yağmur gözlüm gelirim.
Saçların tarumar solmuş yüzlerin,
Sen çağlama yağmur gözlüm gelirim.

Cemreler senin olsun, bahar da yaz da,
Yâr gönlünden gönlüme, akabilirsin.
Duydum ki cânânım, sevdan ayazda,

YAKARIŞ


Gittiğin yerlere sevdamı götür,
Elin boş gitmesin, kınamasınlar.
Sevdiğin var gibi, yaz iki satır,

YAKIŞIR SANA

Sanırım hiç unutmayacak,unutamayacaksın bu vedayı

Yaz bir kenara

Şimdi aşklar naylon, devr-i âlemde,
Bir tat alınmıyor, yalan mı dostum?
Gerçek aşklar eski, devr-i alemde,

YALAN DÜNYA

Bir hikmeti vardı, sana gelmenin,
Yalan dünya senden, bir tad almadım.
Ne anlamı varki, gayrı kalmanın,
Yalan dünya senden, bir tad almadım.

Rüzgar gibi geçti, yâr senin sevdan,
Aşkımızın sonu, talanmış meğer.
Hicranı mı seçti, yâr senin sevdan?
Sevdin sandım beni, yalanmış meğer.

Yürekten severdim, can parem diye,

YALNIZLIK SANA YAKIŞIR

.
Hep kendime benzetirim sonbaharda doğayı...
Dala veda ederken her sarı yaprak,
Ya lodosun koynunda yolunu kaybetmiş bir yolcu,

YA MEDET, YA SEBEP

Bu aşkın yarası, kabuk tutmuyor,
Tabibim diyor ki, sebep senmişsin.
Sevdamın sancısı, gece yatmıyor,
Habibim diyor ki, medet senmişsin.

Bir seher vaktinde, gönlüme daldın
Şems-i cemalinden, haz kaldı bende.
Leyla mıydın neydin? çöllere saldın,
Mecnun'a dönmeye, az kaldı bende.

Sinemin solunda, gönül sarası,