Erdem Gümüş 2 Şiirleri - Şair Erdem Gümüş 2

HUYUM KURUSUN

HUYUM KURUSUN

Gökyüzünde bölük bölük turnalar
Varın ahvalimi yâre söyleyin.

İÇ HESAP (2)

Benim kadar hiç kimse, hep yenilmedi sana,
Lanet olsun ey nefsim, yenilmeye doymadın.
Bu nasıl er meydanı? hiç madalya yok bana!
Şu mühürlü alnını, bir secdeye koymadın.

Gerçek dostum dedim, ben her insana,
Hepsi iyi günde, sordular beni.
Yasladım sırtımı, benzer insana,
Yaslandığım yerden, vurdular beni.

İÇ HESAP


Ben mi verdim canı, Habil Kabil'e

Hiç şair demedim, dostum ben bana,
Şairler içinde, bozuntuyum ben.
Yüzüm ayak altı, postum ben sana,
Hiçlik benliğimde, gezintiyim ben.

İnsanlık aynamı elime aldım,
Seyrettim ben beni binbir pişmanım,
Kendimi görünce hayrette kaldım,
Meğerse benmişim benim düşmanım.

İÇİMDE

Ben yarimin has/tasıyım
Alsın yesin bal içimde
Leblerinin bal/tasıyım
Kandım desin bal içimde

Hayli amansızsa sevda yarası,
İçin için yanar közler içinde,
Hele zamansızsa sevda yarası,
İçin için kanar sızlar içinde.

İÇİN İÇİN


Yaratılan her canlı, bir erkek ve bir dişi,
Herkes kendi eşinden, bıkmasın için için,
Allah mehel görmüşse, razı olsun her kişi

Sana susuz kalmış, solgun halime;
N'olursun bak da gel, ihtiyacım var.
Cemresiz damlasız, gönül çölüme;
N'olursun ak da gel, ihtiyacım var.