Erdal Taşköprü Şiirleri - Şair Erdal Taş ...

beni yanaklarımı üşüten kışım kaybetti!
bırakın o ağlasın..
deli saçlarını savursun rüzgara
ay koynunda büyüsün
beni bir kızın gülüşünde ki düşe
bir de düşe düşe çocukluk hevesime

sen sevgisin bugünden sonra,
yokluk kadar çok!
çokluk kadar yok!
hayatın içinde kısır döngüsün...

12.06.2015

Sen üzülme çocuk!
Beklenilenler ufukta görünmüyor olsada
Bir gün ummadığın ağaçlar gölgesinde
O gül alı yüzüne gülümserler
Grup grup adamlar.

Bana sevme, sevilmeyi öğrettin ilk önce
Santim santim aşk ile büyüdü bu çocuk
Bir tercümesi yoktu, bulamadım kendimce
Ümide boyandı her yer, gülümsedi sonsuzluk.

Gözlerinde bir ışık, sözlerinde sükunet

bugün en güzel bayramım benim
yüreğini hoş eyle
yıka, kefenle ve sevket
gerisini boş eyle

yüküm taşınmaz değildi

Gülü artık dikeniyle seven yok Yiğidim!
Sevmek;
Dala asılı bir mendil gibi
Umutsuz vakada!
Dağların ter kokan rüzgârlarında
Gerçek bir aşka çakmak istediğinde bir çiviyi

Zayıfça bir delikanlıyım hayatın ortasında
Hayatın ortasında;
Kaldırımda ürkek,
Suda titrek bir kedi,
Canda heyecan,
Denizde mercandım..

Sana bir türkü küfrederim şimdi kaldıramazsın!
Sana herşeyin en aşağılananı hakettirip
Şimşekler çakarım ağlarsın!
İnan yüreğimin yıkıntılarından
Yağmurlar yağarım
Islanır uzayamazsın.

Şu süslü püslüler içinde en çok seni sevdim
Rengarenk bakışlarını,
Vişne alı dudaklarını
Ve en çok yapmacık olmayan gülüşlerini.

Şu boyalılar arasında en çok seni sevdim

Bir dün
Birde sen
Birde ikide bir iyileşen
Artık yok, artık yoksun
Var git yaşlanan göğsümden.