Erdal Sevim Şiirleri - Şair Erdal Sevim

Sevgi sevgi diye
Kuldan gelen esintiler
Yar ateşine giden
Eğri büğrü çomakmış.
Dost dost diye
Zevke dalan dostlar,

Biz Anadoluyuz
Katıksız şekilsiz
Nur yağmurlarının
Bir garip toprağıyız

Özümüz süzülmüş

Artık eski ülkücü
Diyorlar bize.
Demekki ya biz eskidik
Ya yenisi geldi.
Eğer dava; Nizam-ı Alem,
Kızılelma,Güçlü Devlet,

Et nedir kemik nedir
İçinde can olmayınca
Aşk nedir sevgi nedir
İçinde canan olmayınca
Can nedir canan nedir
İçinde vuslat olmayınca

Her çalınan şarkının namesinde,
Her okunan şiirin hecesinde
Senden birşeyler aradım durdum.
Belki hasretin bir demine
Gem olur diye, avunup durdum.
Bir güne sızlayan kalbim

Gün akşamın
Can Cananın
Su toprağındır.
Hüzün muradın
Sabır vuslatın
Mazi atinindir.

Ses ver!
Vicdandan,gönülden,akıldan
Halen yaşıyor ve nefes alıyorsan
Ses ver!
Bir bak mazine ve haline
Bir bak etrafına neler oluyor:

Sevgi:
Rahmetten cüzdür
Ruhtan özdür
Kalpten kalbe közdür
Gözden göze sözdür
Bulmayan öksüzdür.

On eylül ikibin onbir Sonbaharın ilk günlerinde Kalbimin kopmayan yaprağı Ansızın toprağa düştü Toprağı çok seven babam Bahçede otlar arasında Ansızın toprağa girdi Yapayanlız Hakka gitti Meğer güzel yapraklar Tam sararmadan göçermiş Dallarda boşluk, havada hüzün Gönüllerde üzüntü bırakarak. Biz senden razıyız Yaratan da razı olsun Bahçen cennet,makamın yüksek olsun Sen kavuştun Mevlana, özlemek bizim olsun

Bülbülün derdi
Varmaktır güle
Öte öte gonca güle
Güle güle o mechule.
Ötme bülbül ötme
Goncalar uyanmasın