İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Gönlümün pınarının yerini,
Keşfettiğim çok eski...
Fışkıran kaynağının derini,
Ulaştığım çok eski...
Çağladı zaman-zaman;
Şimdi yine çağlıyor...
Kimi yufka, kimi yaman;
Ara sıra ağlıyor...
Asık suratlı olmadı asla yüzüm,
Gülmeyi,güldürmeyi,latifeyi,şakayı;
Severek kullandı mizacım, şendir özüm...
Sınırda kalmaya çalıştı, aklım aşmadı sahayı...
İyiliklerimdir ki, korumuştur beladan...
İmanımdır ki, çekip aldı inkardan...
Bi ...
