Erdal Çoban Şiirleri - Şair Erdal Çoban

0

TAKİPÇİ

Erdal Çoban

yuvarlama
Bir köy düğünü bizimkisi
Elinde kınası başı kırmızı ağlamaklı gider köyün en alımlısı
Et üstünde bir ölüm üstü beyaz altı zulüm
Bir el al yıldızlı bayrakta
Bir el topraktan kendine bir mezar kazmakta

Devamını Oku
Erdal Çoban

Mermer taşlarda at arabalarının izleri
Kanalizasyon kapaklarının altında ben
Efes’e dipten ölümüne bir sitem
Yükseliyor amfi tiyatrodan bir aziz serüven
Genelde evde duran kadınlar
Genel evde duranlarla beraber

Devamını Oku
Erdal Çoban

Geçmişinden kaçan yok olmuş kanı canına karışmış ülkelerden biriyim
Sınırları cetvelle çizili dümbeleğin tekiyim
Sessiz kanırarak boşalmaların tek bekçisiyim
Güneş altında kızaran şezlong tüfekçisiyim
Kan kardeşim deniz
Yunuslarla tek yüreğiz

Devamını Oku
Erdal Çoban

Kar parlıyor, sokak lambasının sarı cılız ışığında
Buralarda bir yerdesin biliyorum
Dört bir tarafım sağım solum sobe
Gemi sallanıyor, dengeli dengem bozuluyor
İstanbul, toprağından düşeli
Hafif saçma kaba bir müzik oluyor

Devamını Oku
Erdal Çoban

Etiketi üstünde insanlar var
Merhaba mi desem
Kaç para mı?

Devamını Oku
Erdal Çoban

Mutsuzluğun formülü

Seni seviyorum

Bende beni...

Devamını Oku
Erdal Çoban

Giydim ciplakligimi

Cikarttim kagittan yapilma

Yandi yanacak kizligimi

Devamını Oku
Erdal Çoban

Guzel bir gundu, Halepce de oglen

Gunesten kacardi yerdeki bilimum yalniz seruven

Siyar otlatirdi kuzularini elindeki kavaliylan

Devamını Oku
Erdal Çoban

eli eli deyende
günahmış hisseden de
annem öyle söyler ya
allah ne der bilinmez
kapkara bir çarşafa günah diye girilmez
anne uyan

Devamını Oku
Erdal Çoban

kırmızıdan maviye gece lambalarında şarhoşluğum
derdini paylaşan memurdur aldatılan yolculuğum
gece tren raylarında yürüyen
sabah inşaat köşelerinde pinekleyen
sonsuzluğun dibini hefefleyen
gaddar idamlık bir yolculuk

Devamını Oku