Erdal Ceyhan Şiirleri - Şair Erdal Ceyhan

Hayat dağın ardında kalan bir anka kuşu
Hep rampadan indin göremedin yokuşu.

Öylesine sürünüyorsun sanki toprakta bir mar
Hızlı hızlı koşturdun, görenler der,var çok işi.

Biz işte oturmuşuz ilkyazı bekliyoruz
Kuşlar, ağaçlar seni bekliyor
Bir dilenci boynu bükük, sırıtkan
Sokağı bekliyor, ümit bekliyor.

Kaldırım taşları nasıl da rahat

Gezerim gezerim benzim arımaz
Bu diyarın gülleri asla farımaz
Yar gelecek deyince aklım tutulur
Akla dert anlatmak işe yaramaz.

Herkes doğruyu arıyor peki doğru nerede
Doğru,lafların ötesinde gözümüzün önünde
Yalanları bir bir temizle,gözünü aç biraz
Doğruyu biliyorsun, doğru kütüphanede.

İşte geldi Ekim
Okullar açıldı
Şimdi okul yolunda bir garip kuş
Sekip durur korkak, çekingen
Ya yağmur yağarsa?

“Günlerce ve günlerce
Öylece kaldık; ne bir ses,ne bir nefes
Pırıltılı bir okyanus yüzünde
Süslü bir gemi gibi avare.

Deniz,deniz,her taraf deniz

Dedikse öyle demedik
Hala kanımız tuzlu akar
Rakıyı susuz içeriz
Bize yan bakanı
bakışından sezeriz.

Sevgilim kaşların neden karadır
Bahtıma bakıp da örnek mi aldın
Durmadan kanıyor bu nasıl yaradır
Bu garip ellerde sen de mi kaldın.

Sevgilim, başına konar kumrular

RUBAİ 4.


Ucu var, bucağı yok bir garip alem
Bu garip alemde yaşar bir garip adem
Elini, ayağını bağlamışlar ağzı geveze

Seni Nasıl Severim

Seni nasıl severim sersem? Sayayım de bilsen.
Seni deryalar,gökler,ufuklar kadar severim
Duygularım yetmediğinde ruhum erişir sana
Varlığın ve ebedi güzelliğin sonuna kadar