Bir ömür adadım senin yoluna
Güneş gibi doğdun her sabahıma
Otuz beş senedir aynı heyecan
Huzur veriyorsun her an ruhuma
Sen yoksan dünyam kararır gider
Kalp mi söyler bu derin sözü?
Yoksa yalnızlık mı yakar özü?
Bir boşluk mu bizi hep iten?
Yoksa aşk mı sessizce biten?
Sessizce bekleriz her sabahı
Sessizce bekledim, yolunu her gün
Sensiz geçen zaman, inan ki sürgün
Adını andıkça, titrer bu gönlüm
Seninle anlamlı, artık bu ömrüm
Karanlık gecede, kutup yıldızım
Kalbindeki mührü kırmaya geldim,
Sana tüm ömrümü vermeye geldim.
Aşılmaz yolları aşmaya geldim,
Aşkınla yeniden doğmaya geldim.
Gözlerin bir deniz, derin ve sessiz,
Bakınca aynaya ne görüyorsun?
Yalanla dolanla gün öldürüyorsun.
Herkesi kandırıp güldüğünü sanma,
Kendi kuyunu kendin kazıyorsun.
Kalbini bozan kendini bozar,
Bitmeyen geceler çöktü üstüme
Kederler eklenir her gün derdime
Yollarım kapalı, çıkmaz bir sokak
Yüreğim yorgun ve kalbimse korkak
Gizli bir tuzak var her bir adımda
Zirveler beyaz, dumanlı başı
Dinmiyor asla, gözümün yaşı
Yalnızlık sanki, sabır taşı
Bitmedi bende, bu gönül savaşı
Dağlarda kar var, aklımda yar var
Sabah oldu yine dertler kapıda
Kimse bakmaz oldu artık sağa sola
Ekranlarda hep aynı acı hikâye
İnsanlık gidiyor sanki bir hiç uğruna
Sokaklar soğuk ve kalpler buz tutmuş
Dünya soğuk bir yer oldu
Gönüllere hüzün doldu
Merhamet bitti tükendi
Umutlar dalında soldu
Nefesim daralır her bir adımda
Zehirli bir duman her bir tadımda
Ciğerler yorulmuş rengi kararmış
Gençliğim solmuş vaktim azalmış
Bir tane yakarsın geçer sanırsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!