Gözlerinde fırtına, ruhun darmadağın
Karanlık bir kuyuda, yok tutunacağın
Zihnindeki sesler hiç susmak bilmiyor
Kalbim senin yolunda, senden vazgeçmiyor
Annen yıktı dünyanı, kırdı kanadını
Işıklar altında sahte bir gülüş
Karanlık odada sessiz bir çöküş
Gördüğün sadece dıştaki kabuk
İçimde fırtına, dışarısı soğuk
Maskeler takılı, yüzler hep aynı
Kimse görmüyor kalpteki kaybı
Kapı kapandı, sesin kesildi
Bütün hayaller yere serildi
Çocuklar sordu, sustum öylece
Bitmek bilmedi bu uzun gece
Neden gittin, bizi bıraktın?
Sokaklar soğuk, nefesim buhar
Sırtımda yükler, görünmez duvar
Her adım attığımda yol biraz uzar
Geçmişim silik, sanki bir rüya kadar
Anılar toz oldu, uçtu elimden
Bir masalın içinde, kaybolduk seninle
Dokunmak yasak bize, en derin sevginle
Aramızda dağlar var, aşılmaz yollar
Boşlukta sallanır, uzanan bu kollar
Zor olsa da sevmek, vazgeçmem asla
Kapandı kapılar, bitti masallar
Gerçekle yüzleşti bütün duygular
Artık hayallerde yaşamıyorum
Kendi yolumda ben yürüyorum
Aşk bitti artık, hayat başladı
Güneş doğar gibi baktın yüzüme
Işıklar saçıldı her bir sözüme
Bir sihir var sanki senin sesinde
İnandım o anda her bir sözüne
Kalbim atıyor hızla göğsümde
VERSE 1
Her gün aynı dertli masal
Ruhum sanki bir kumsal
Dalgalar vurur kıyıya
Daldım derin bir uykuya
Akrep ile Yelkovan
Akrep ile yelkovan döner durmadan,
Ömür geçiyor bir anda, anlamadan.
Yaşamak için geç, kalmaz çareler,
Ölmek için erken, biter hayaller.
Kapıyı kapattın, her şey bitti mi?
O güzel hayaller uçup gitti mi?
Sabret diyorsun, geçer diyorsun
Kalbimi yerinden söküp gidiyorsun
Beni zamana bıraktın ama
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!