Epi Topu Şiiri - Figen Güler

Sende ne aşk vardı, ne de vefa;
Koca bir masal çöktü bir lafla.
“Ben de seni…” deyip canımı sıkma,
Epi topu üç kelimeymiş sevda.

Üzerine soğuk sular içtim,
Ben bu sayfayı çok oldu geçtim.
Ne yaşattın ki kalasın hatıra?
Epi topu yazıydık yaz başında.

Yüzünü unuttum, soldu rüya;
Kalan sadece sönük bir hatıra.
Etrafta uçuşan toz bulutu,
Epi topu bu bahar yağmuru.

Bir heveslik serinlikti, geçti belki,
Konuşmadan dağılmış iki ses gibi.
Ne vedalaştık, ne kaldık aslında;
İki yabancı olduk aynı susuşta.