Enkaz Şiiri - Ömer Bayraktar 2

En az yaşamak kadar çetin, nefes almak kadar alışkanlık.

Bulutların seyrine dalıp uzunca bir sigara yaktım bu gece ,
Kül olmaya ne kadar da hevesli bu sigara,
Tıpkı benim gibi,
Yanmak,
Yanmak, sigaradan eski,
Yalnızlıktan çok daha eskidir.

Sonra dişlerimi ve düşlerimi tek tek söküp dilime şu şiiri doladım

Öfkem dudaklarımın arasından taşarken beni öp
Sakinleştir,

Yıldızlara bakmaktan yoruldum,dilek tutmaktan, çorba içmekten hatta sigara içmekten bile,
Ama çivili ayakkabılarımla sana koşmaktan yorulamıyorum.

Benim tek saadetim, seni uzun bir yaz gecesi sarhoş ve mahvolmuş kadar güzelken izlemekti, gittiğim hiç bir yerde seni bulamamak ne korkunç!

ancak biz seninle göğü yedi kat altından getirip yedi kat üstüne götürebiliriz.

Birbirimize küresel ısınıyoruz sevgilim.

Ölüyorum,

Yan yana değerken gözlerimize yalnızlık, açarken sırlarını kevaşece gece.
Ölümden dönüyorum,

Gece,
Evet tam da bu gece,
Tüm içinde yosunlaşmış enkazları geride bırak

Gel,
Bu gece öyle bir çıkıp gel ki,
Ölmeyeyim,
Ölürsem öldüğümü hissetmeyeyim…