Enkaz Şiiri - Muhammed Ubeyd Aytekin

Enkaz içinden boşluğa tesbihli bir el uzandı,
Taşların altındaki canlar her geleni o sandı,
Öyle bir yıkımdı ki kalan yandı ölen kazandı,

Yirmi saat uğraşlarla kurtarıldı zor gelse de,
Ama üç saat sonra vefat etti bir depremzede,

Ev sahibi kirayı üçleyip artırdı kudurdu,
Sarsılana kadar parasına para kattı durdu,
Enkaz yanındaki ateşte kiracıyla oturdu,

Cesetler vardı yığınla, üstüste her bir metrede,
İki Yüz saat enkaza dayandı bir depremzede,

Yardım yağmalandı tırlar kurşunlandı ar yıkıldı,
Donan canlar üzerine kar üstüne kar yıkıldı,
Yutkundu… On dört asırlık Habib-i Neccar yıkıldı,

Tarihler kayboldu minik bir cesetteki gamzede,
Büyüdüğü sokaklarla yıkıldı bir depremzede,

Keşke daha evvel ölmüş olsaydım derken bir dede,
Sözlerini tamamlayamadı tonajlık darbede,
Nurlu yüzlerin yarım kaldı teheccüdü secdede,

Elifba’sında bir çocuk takılı kaldı hemze’de,
Bu amansız depremle zedelendi bir depremzede,

Bölge halkı her şeye rağmen misafirperverdiler,
Enkazdan tozlanmış tabureyi alıp yer verdiler,
Bu insanlık size hayırlı uzun ömürler diler,

Kaçak yapılar içinde bilin ki ölüm ensede,
Bunun en acı örneği oradan bir depremzede,