Engin Tunca Şiirleri - Şair Engin Tunca

Gölgene sığındım medet ya güzel.
Bu aşka düşmesin asla bir gazel.
Verdiğin üç meyva özel mi özel.
Ömrümde gördüğüm en güzel cansın.

Sen varsan ben varım fani dünyada,

Gurbetteyim derim amma
Sılam yok ki, nere gidem.
Çok yalnızım derim amma
Sevenim yok, kime gidem

Aradım bir ömür boyu

Ölür isem kimselere demeyin
Ardım sıra helva ekmek yemeyin
Mezer için toprakları ezmeyin
Benim kabrim gönüllerde yer alsın.

Gelir isem geldiğimi görmeyin

Tek dostumdur yüce rabbim
Daim teslim, o' na kalbim
Varlığıdır tek tesellim
Lütufudur nefeslerim.

Can onundur, Canan o' nun

Yaşamak çok güzel, çevrene bir bak
Her şeyin güzelliği ayrı bir tat
Can verir istersen sana bu hayat
Sen güzelsin, güzel yaşamalısın

Kar yağıyor işte, beyazı düşün

Sorsalar bülbüle gülü,
Bir söyler, bin feryat eder.
Sorsalar Mecnun’a çölü,
Bir söyler, bin feryat eder.

Hep böyledir bu hikaye

Gönül senin için sarhoş diyorlar
Neler çektiğini bilemiyorlar
Yazık, insanlarda duygu kalmamış
Nasıl yandığını bilemiyorlar

Gönül senin için deli diyorlar

Konmaz oldu bülbül gülün dalına
Gönlümün bağına bir su veren yok
Yaprak hasret kaldı dost kelamına
Yel bile esmiyor gelen, giden yok.

Vazgeçtim bahardan, çiçekten, bağdan

Isıtacak diye bekledim gözleri,
Saracak kolları, sımsıcak
Ama ağlıyor yine eylül, soluksuz,

Yoksun…

Yürek yarasının dermanı yoktur
Dostun cefasının fermanı yoktur
Derinden, derinden yanar da yanar
Aşkın ateşinin dumanı yoktur.

Kar boran bir olup, dağları tutsa