Efkârın en uç noktasındayım yine
Bir gün de huzurla gülebilecek miyim?
Yine sabah oldu diye
Bir gün olsun sevinecek miyim?
Her gün dünü özlemek yerine
Karanlık doğuyor benim günüme
Sonuma varmaya bir adım yeter
Her gün isyan ettim kalan ömrüme
Çektirip durmasan bitsen ya artık
Ne mutlu gün gördüm nede bir rüya
Geçen sene bugündü seninle tanışmamız
Rüya gibi düğündü bizim her bakışmamız
Kızıl bir akşamüstü ilk karşılaşmamız
Sanki derin bir büyüydü yürekten bağlanmamız
Araya dağlar girdi ayrıldı yollarımız
Sitemler doldu dile
Dört yanı efkar sardı
İş işten geçti yine
İşimiz şansa kaldı
Çalıştık çabaladık
Güneyden doğdu sanarsın güneşi
Garip gelir kuşların ötüşleri
Akreple yelkovan şaşırır yönünü
Gökyüzü mavi değildir artık
Her şey değişir doğru bildiğin her şey
Göz yanılması değil gönül yanılmasıdır
Bundan seneler evveldi
Mevsim bahar çiçekler açar kuşlar öterdi
Ben en toy çağlarımda geçliğimin baharındaydım
Hiç akmazdı gözyaşlarım yüzüm hep gülerdi
Sen yanımdaydın
Birlikte gezerdik o güzel bahar günlerinde
Üzme kendini sıkma canını öleceksin
Düşün başına neler geldi şimdiye kadar
Ne dertler ne sıkıntılar
Ne mutluluklar ve sevinçler gördün
Belki daha ne çok ağlayacak ne çok güleceksin
Saat 4.00, şimdi sen uyuyorsundur
Kim bilir rüyanda neler görüyorsundur
Neden geldin ki aklıma
Neden ağladım ki şimdi
Boğazım düğümlendi
Ne içkiler çarem ne de bin bir sitem
Deli dediler bana fütursuz küfredince
Sözlerim ağır geldi belli ki birilerine
Ne hacet icazete özre af dilenmeye
Hak etmeyen duymasın sözlerim hak edene
Sınırımı aştı verdikleri ezalar
Dipsiz kuyulara attım ismini
Son sigaramla yaktım resmini
Söndürdüm ateşini sildim cismini
Savurdum küllerini terk ettim seni
Varsın olmasın çaremin adı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!