Çığlık kemendiyle tuttuğum her nefes bir lahza andır.
Zaman tahtasına taşla çakılan,yaşarken kaybolandır.
Suskun dillerin koştuğu,engelli koşu gibidir her ölüm.
Bu yarışın tozlarında savrulan,nice hayattır gördüğüm.
Ey hayatımın sefiri,gönül tahtıma düşen senin gölgen.
Yutkunduğum acıların feryadıdır,çırpındıkça hep ezilen.
Giyindi çıplak gölgeler,sarıldı gerçeğin tek gömleğine.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta