ENEZ
Ufukta, hem uzak hem yakındı,
beyaz yakanın diğer ucunda
yunan adaları.
enez'e varırken yol boyunca
sapları güneşe dönmüş,
ayçiçekler uğurladı beni.
burnuma sahil kokusu dolarken
yürüdüm yürüdüm.
tuz, ter ve özgürlük birbirine
karışırken tatil evleri de
gözümden kaçamazdı.
hep beyazı çalan
mavi panjurlu yazlıkçılar
yoluma neşe katıp geçtiler.
o an anladım,
huzur denilen şey tam da buydu.
kavurucu sıcaklar tenimde erirken
denizden gelen rüzgârsa
saçımı okşadı durdu,
ve zaman, enez'de durmayı seçti.
Aksaray / 05 Kasım 2026
GÖKMEN YILMAZ ERDEM
Esenlik ve barış dileğiyle.
Gökmen Yılmaz ErdemKayıt Tarihi : 5.11.2026 09:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!