Enes Papağan Şiirleri - Şair Enes Papağan

Başını dizimin üstüne koyup,
Gözlerime baktığını görünce,
Yaşamaya daha yeni başladığımı anladım...

(1)
Neyim var neyim yok,
Her şeyi bırakıp gitmek istiyorum,
Ama yapamıyorum,
Seni bir daha göremem diye.

Yorgun bitap düştüğüm her gecenin sabahında,
Adını sayıklayarak uyandım.
Hayat koşuşturması içerisinde ben seni,
Kendime moral kaynağı yaptım.

Mutluluk yalnızca 8 harfli bir kelime değil,

Yazık diyecek hayatımı izleyen,
Göz altları şişmiş ağlamaktan.
Ne yazık şu genç yaşında,
Ne hale gelmiş parasızlıktan.

Yazık diyecek hayatımı izleyen,

Senin gözlerini bitkilere,
Benim gözlerimi de çocuklara verelim.
Benim gözlerimden seni görsünler de,
Gelecekte tüm dünya yeşillensin...

Eylül de bitti,
Ekim de bitecek,
Kasım da.
Ellerim hiç ulaşamayacak sana,
Boş yere gerek yok kendimi kandırmaya.

Aralık ayının son günü geldiğinde,
Sabırsızlıkla yeni yılın başlamasını bekleyeceğim.
Yılın son dakikalarına girdiğimizde,
Ben yine seni dileyeceğim.

Ertesi sabah tekrar o güzel yüzünü göreceğim.

Gel yıldızları birde benden dinle,
Uzaktan küçük gözüktüklerine bakma.
Kalpte küçük ama bak içinden,
Ne büyük bir aşk çıkıyor...

Her satırıma senin için son dedim,
Ertesi gün kalktım yine sana yazıyorum.
Senden gayrı yazanlara yüz vermedim,
Ertesi gün kalktım yine seni seviyorum...

Sana öyle bir anda geldim ki;
Yollarında bitmez bir kuraklık vardı,
Gözyaşlarımla serinlettim yollarını.
Yine de geliyordum işte.

Sana öyle bir anda geldim ki;