Düştüm…
Üstüm başım toz içinde,
Nerden baksan rezillik, elalem gülüyor birde..
Sen olmasan sevdiğim katlanamazdım bu derde.
Dizlerim…
Kan içinde, sızlıyor derinden ince ince…
Rezillik mi ? Utanç mı ? Adını sen koy işte,
Bu kentin ışıkları yetmiyor içimi aydınlatmaya,
İhtiyacım var zemheri geceyi boğan nûranî dolunaya…
Kanıyor…
Avuç içlerim, yaralarımla
bir başıma bırakmayan yalnızlığım var ellerimde,
Kafamın kaldıramadığı gürültülerin sahipleri hani şimdi nerde?
Gecelerim uzuyor, gündüzlerim pespaye,
Dertten kararan gönlüm sensizlikten biçare…
yalnızlıktan biçare…
sessizlikten biçare…
Düştüm/Dizlerim/Kanıyor
Sensizlikten/Yalnızlıktan/Sessizlikten…
Ne yapayım En Sevgili bari sen söyle…
(Salli ala seyyidina Muhamedun salavat )
Apartman SakiniKayıt Tarihi : 4.2.2026 22:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!