Neyi sevsem. Güneş kuruttu döküldü yaprakları,
Benden nasılda kolayca vazgeçtiler, başlarını çevirip bakmadılar arkalarına,
Yollarına devam ettiler,
Ben sevdikçe yandı kül oldu yüreğimde ne varsa, kapısı kilitli, penceresi yok, ışıksız yüreğim.
Ölüm kadar soğuk oldu geceler,
Oysa aşkı böyle anlatmamışlardı, bakışları başka olur derlerdi aşıkların.
Bilmiyorum ki nasıl sevmeli insan, nasıl inanmalı aşka,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




'Neyi sevsem. Güneş kuruttu döküldü yaprakları,' maalesef böyle oluyor,üzerine titrediğimiz ne varsa bir bir yok oluyor...yüreğinize sağlık Sn:Doğan kaleminiz daim olsun.
Anlamı,anlatımı etkileyici harika bir çalışma,
sizi ve değerli kaleminizi
can-ı gönülden kutluyorum,saygılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta