İçerde en çok yeşile hasret kalıyor insan
Toprak kokusu geliyor
Sagnak yağmurlar arkasından
Mavi gökyüzü gülümsüyor dikenli teller inadına
Ama yeşil hep saklıyor , sakınıyor kendini
Gözlerin geliyor ânıma
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




haklısınız olmamalı da ama olmuyor işte biz olmasın deyince de..
kutluyorum yazın hep diyorum naçizane
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta